επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Πάντα όταν έρχεται ένας καινούργιος παίκτης ιδίως στη μέση της σεζόν πρέπει να υπάρχει υπομονή. Είναι καλό να μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα. Ακόμη καλύτερο όμως είναι να… βγάζουμε. Ο Σιμάνσκι είναι πολύ καλος παίκτης. Είναι έτοιμος παίκτης για ΑΕΚ και λογικά θα είναι γρήγορα στον βασικό κορμό. Το καλοκαίρι θα δώσουμε το ενάμιση εκατομμυριάκι και θα αρχίσε να τρέχει το τετραετές. Μα από το πρώτο παιχνίδι; Ναι από το πρώτο παιχνίδι. Αλλωστε από το πρώτο παιχνίδι χτύπησε σχεδόν όλα τα φάουλ γύρω από την περιοχή. Εβγαλε την κρισιμη μπαλιά που άνοιξε το παιχνίδι αριστερά στον Λόπες στο κινηματογραφικό τρίτο γκολ της ΑΕΚ.  Εδωσε ασίστ, άσχετα αν ο Ντέλετιτς την… αφαίρεσε από τα στατιστικά. Σε μια φάση που ο μέσος παίκτης θα προσπαθουσε να βάλει γκολ στο ντεμπούτο του, ο Σιμάνσκι έκανε την καλύτερη επιλογή για την ομάδα. Πάτησε όλο το γήπεδο. Επαιζε με τους συμπαίκτες του λες και δεν ήταν μαζί τους πέντε προπονήσεις αλλά πέντε μήνες τουλάχιστον. Σιδεροκέφαλο να είναι το παλικάρι και όλα θα πάνε καλά. Και την Κυριακή μάλλον θα παίξει το πρώτο του ντέρμπι. 

Και πάμε παρακάτω. Η ΑΕΚ σε ένα γήπεδο όπου ούτε ένα μήνα πριν ο Ολυμπιακός άφησε δυο βαθμούς, αδικημένος για να είμαστε δίκαιοι όπως και η ΑΕΚ στη Λαμία εκείνη την αγωνιστική, η ΑΕΚ έκανε περίπατο χωρίς έξι βασικούς. Παίζοντας πολύ σωστό ποδόσφαιρο. Παρουσιάζοντας σταθερά βελτίωση κι ας μην είχε μέσα τα βαριά χαρτιά της. Και ξαφνικά απέκτησε ένα βάθος ρόστερ που ούτε η ίδια η ομάδα ήξερε ότι υπηρχε. Με μια και σοβαρή αλλαγή. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ. Δεν έγινε ομαδάρα η ΑΕΚ ούτε κάλυψε όλα τα κενά της. Θέλει μεταγραφές. Θέλει δουλειά γιατί έρχονται πιο δύσκολα παιχνίδια. Ομως πλέον ξέρει ακριβώς και τι μεταγραφές θέλει και που μπορεί να βασιστεί και πόσο. Μέσα σε δύο μήνες. Επειδή έχει προπονητή. Κι αν είχε έστω ένα μήνα νωρίτερα τον Καρέρα θα μιλάγαμε διαφορετικά για όλα τώρα. Ομως δεν χρειάζεται να κοιτάμε άλλο πίσω. Προχωράμε μπροστά. Και ο πρώτος που δίνει αυτό το στίγμα είναι ο ίδιος ο κόουτς. Ούτε μία φορά δεν έχει μιλήσει για το πως ήταν τα πράγματα πριν. Ακόμη και για την φυσική κατάσταση και την απουσία έντασης που ήταν το πρώτο πράγμα που τον προβλημάτισε έντονα όταν ανέλαβε δεν έχει κάνει νύξη παρότι σε αυτό το κομμάτι έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά από την πρώτη μέρα και έχει ήδη καταφέρει να βελτιώσει εντυπωσιακά την κατάσταση.

Η ΑΕΚ έπαιξε σήμερα ένα άλλο σύστημα. Ενα 3-1-4-2. Δεν το έχω ξαναδεί ή και να το είδα κάποια φορά αλλού δεν θα το κατάλαβα. Πρώτη φορά το έπαιξε η ΑΕΚ. Αλλά ήταν σαν να παίζει έτσι… χρονια. Και πλέον δεν είναι τυχαίο. Το ότι σε κάθε σχεδόν παιχνίδι η ΑΕΚ παίζει με διαφορετική διάταξη και καταφέρνουν οι παίκτες της να ανταποκρίνονται είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του κόουτς μέχρι τώρα μαζί βέβαια με την ατομική πρόοδο  τόσων πολλών παικτών από αυτούς που  ακόμη και η ίδια η ομάδα είχε πάψει να πιστεύει. 

Επίσης δεν ξέρω πόσοι πρόσεξαν το πρώτο γκολ. Ο Οικονόμου δεν έμεινε τυχαία μόνος του στην περιοχή. Εγινε κανονικό…μπασκετικό σκριν από τον Αλμπάνη στον παίκτη που φύλαγε τον σέντερ μπακ την ΑΕΚ και ταυτόχρονα με τις κινήσεις Οικονόμου και Αλμπάνη εκτέλεσε κι ο Λόπεζ. Και φυσικά ουτε αυτό έγινε τυχαία. Είναι κι αυτό ένα δείγμα δουλειάς. Που όσο περνάει ο καιρός θα φαίνεται και περισσότερο. Σε όλα τα επίπεδα…

Για πρώτη φορά φέτος χαμογελάμε και κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία. Ομως προσοχή. Την Κυριακή έρχεται ένα ντερμπι. Με έναν αντίπαλο που μπορεί η βαθμολογία να μην αντικατοπτρίζει την διαφορά των δύο ομάδων όμως δεν παύει ο Ολυμπιακός να είναι πολύ μπροστά και συνολικά στη σεζόν να έχει δείξει πολύ καλύτερα πράγματα. Επίσης μην ξεχνάμε ποτέ πως ο Καρέρα δουλεύει δύο μήνες παραλαμβάνοντας την ομάδα από το μηδέν ενώ ο Μάρτινς είναι ήδη ενάμιση χρόνο στον Ολυμπιακό. Είναι ένα πολύ δυνατό τεστ αλλά όχι το πρώυο δύσκολο παιχνίδι. Ολα τα παιχνίδια φέτος είναι δύσκολα. Θα δούμε όμως σίγουρα μια ΑΕΚ πολεμική. Προχωράμε…