επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Ηταν μια σοβαρή νίκη κι ας μην δείχνει μεγαλειώδης. Από αυτές που ξεχνάς σε λίγο πως έγινε αλλά οι βαθμοί είναι εκεί. Ομως το συγκεκριμένο παιχνίδι με τον Κολοσσό δεν θα ξεχαστεί τόσο εύκολα. Γιατί ήταν ο πρώτος αγώνας χωρίς την ραχοκοκκαλιά της ομάδας. Χωρίς τον πιο πλήρη παίκτη σε άμυνα και επίθεση που μόνο το ότι αγοράστηκε ως παίκτης 12αδας από την κάτοχο της Ευρωλίγκας αρκεί για να μην ειπωθεί οτιδήποτε άλλο σε κάποιον που δεν γνώριζε το πόσο σημαντικός ήταν ο Σαντ Ρος για την ΑΕΚ. Ομως εμείς που τον είδαμε σε όλα τα παιχνίδια του με την κιτρινόμαυρη φανέλα ξέρουμε ακόμη καλύτερα.

Χωρίς τον Σαντ Ρος και με δεύτερο ταξίδι μέσα σε μια εβδομάδα ήταν το ματς που προσφέρονταν για γκέλα. Με μια ομάδα που καιγόταν και με την ΑΕΚ να έρχεται από το χειρότερο παιχνίδι της φέτος. Η ΑΕΚ λοιπόν λοιπόν έδειξε τον χαρακτήρα που περιμέναμε να δούμε και χωρίς τον Σαντ Ρος είχε πάλι ομαδική αμυντική λειτουργία που έκανε διαφορά. Μαζί με τα μεγάλα τρίποντα του Λάνγκφορντ και του Γιαννόπουλου που από κομπάρσος πέρυσι έχει γίνει καθοριστικός και τον βλέπω και στην… Εθνική σε λίγο.

Φυσικά η απώλεια είναι τεράστια και φάνηκε πάρα πολύ ήδη στη θέση 1, στην μεγάλη φετινή ανακάλυψη που εκτόξευσε τον παίκτη. Για αυτό ένας άσος με άμυνα είναι η αυτονόητη επιλογή αντικατάστασης αφού το καλούπι Σαντ Ρος έχει βγάλει ελάχιστους και είναι δύσκολο να τους βρεις τέτοια εποχή. . Και όλα τα άλλα θα καλυφθούν με ομαδική δουλειά όπως έγινε στη Ρόδο. Μην ξεχνάμε ότι έρχεται ο Γιάνκοβιτς.

Bέβαια πάντα από το κακό μπορεί να βγει και κάτι καλό. Χθες είδαμε τα πρώτα... κέρδη της φυγής Σαντ Ρος. Είδαμε σχεδόν 17 λεπτά τον Ρογκαβόπουλο και οργανωτή για πάνω από 10 λεπτά σε κρίσιμα σημεία τον Τολιόπουλο. Οχι σε παιχνίδι που είχε κριθεί για να πούμε ότι απλά μπήκαν αλλά σε ματς που παιζόταν μέχρι το τέλος. Και τα παιδιά στάθηκαν. Το μέλλον δεν σταματιέται. Προχωράμε… Ενα μεγάλο μπράβο κι ένα “ευχαριστώ” στα αδέρφια τςη Ρόδου. Endless love.

Σε λίγες ώρες έρχεται άλλο ένα ντέρμπι στην Τούμπα και το μόνο που έχει να κάνει η ΑΕΚ είναι να παίξει όπως στα τρία προηγούμενα παιχνίδια που έχει παίξει εκεί μέσα. Στα πλέι οφ του 17 όταν ο ΠΑΟΚ γλύτωσε μόλις με 0-1 αντί για 1-4 π.χ, στο ματς που έκρινε το πρωτάθλημα του 18 που ο ΠΑΟΚ πήρε το δώρο του Σκουτέρη που άλλαξε τον κανονισμό μεσάνυχτα χαρίζοντας του 3 βαθμούς και γεμάτη Τούμπα και έκανε… μιάμιση ευκαιρία σε τελικό πρωταθλήματος κι αφού απέτυχε προσπάθησε να κλέψει το πρωτάθλημα με την απειλή όπλου και πέρυσι που η ΑΕΚ έχασε σε ένα ματς που ήταν καλύτερη και πλήρωσε δυο προσωπικά λάθη του Λαμπρόπουλου και βέβαια τα δύο δοκάρια και τις μεγάλες αποκρούσεις του Πασχαλάκη.

Αυτή είναι η ιστορία των τρίων προηγούμενων αγώνων στην Τούμπα και μάλιστα σε ματς πολύ πιο κρίσιμα από αυτό που έρχεται. Φέτος είναι μια κακή σεζόν μέχρι τώρα αλλά μια χειρότερη ΑΕΚ με τον Μοράις στο τέταρτο προηγούμενο παιχνίδι έχασε στις καθυστερήσεις από ένα άουτ που βαφτίστηκε κόρνερ από έναν επόπτη που δεν έκανε ανθρώπινο λάθος. Ας κάνει λοιπόν η ΑΕΚ ότι έκανε στα προηγούμενα τρία ματς εκεί μέσα αλλά με προσοχή και χωρίς λάθη και όλα θα γίνουν. Σε αντίθεση με τον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου αυτός ο ΠΑΟΚ τρώει κόντρα επίθεση ακόμη κι όταν… προηγείται στο σκορ. Οπότε είναι δεδομένο πως η ΑΕΚ με την ποιότητα που έχει μπροστά θα μπορέσει να κάνει ευκαιρίες αν λάβουμε υπόψη ότι ακόμη και στο ματς του πρωτου γύρου όπου στο πρώτο μισάωρο κινδύνευσε με συντριβή λόγω του λάθος τρόπου με τον οποίο ξεκίνησε κατάφερε να βάλει τρία γκολ κι ας μην μέτρησε για κάτι πόντους το ένα. Και μην ξεχνάμε πως απέναντι είναι μια ομάδα που φέτος έχει φάει έξι γκολ από τον Αρη και γλύτωσε την ήττα στην Τούμπα από τον ΠΑΟ στις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων. Ενα κρίσιμο ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη δεν έχει πάρει φέτος. Ούτε η ΑΕΚ έχει πάρει απλά η διαφορά δεν είναι τόσο... χαώδης όσο προσπαθούν να την παρουσιάσουν κάποιοι νεόπλουτοι. 

Εκτος των γνωστών υπάρχει κι άλλο ένα κίνητρο και είναι τεράστιο. Είναι μια από τις λίγες ευκαιρίες που έχει η ΑΕΚ να γυρίσει το… κουμπί και να αλλάξει την ψυχολογία όλου του οργανισμού. Και είναι στα χέρια των παικτών και του προπονητή. Ψυχή, τσαμπουκά και μπάλα. Με τον ΠΑΟΚ παίζουμε…